In de zevende ronde twaalf partijen met harde strijd waarvan er tien beslist werden. De twee remises waren er niet minder om. Daarin stonden onze vrouwen hun mannetje. Rob kwam met de schrik vrij tegen Jessica. Toen zij de gesloten Siciliaan open brak kwam de zwarte koning in het open veld terecht maar werd niet gevangen waarna ook de witte monarch er van langs kreeg maar geen bezweek met remise als resultaat. Susanti had geen ontzag voor Ron V en trok onbevangen ten aanval maar de zwarte koning bleef onbereikbaar. Ook hier remise.
Vader en zoon Verwey gingen na zware strijd om hogere plaatsen in de top ten onder. David toonde geen ontzag voor de Skandinaviër van Marcel die na een stukoffer zijn ontwikkeling geblokkeerd zag. Verdedigen kan Marcel als geen ander en toen hij met de lange rochade zijn koning aan het strijdgevoel wist te onttrekken resteerde een winnend eindspel. Michel bezweek ruim na middernacht in een tijdnoodduel dat Lukas Boots met een doorbraak van zijn pionnenmeerderheid op de koningsvleugel in winst omzette.
Een sensatie in de eerste ronde van de bekercompetitie waarin ons viertal het twee klassen hoger spelende Purmerend met 3-1 versloeg. Marc won zijn partij soepel waarna de drie andere partijen in een zenuwslopend tijdnoodduel beslist moesten worden. Daarin bezweek Wilko aan het eerste bord. Jean-Paul en Rowan bleven de wegtikkende seconden de baas en trokken met vaste hand de winst naar zich toe.

Naast dat we 13 oktober ons eerste stormschaaktoernooi organiseerde, was er ’s ochtends in het kader van de West-Friese schaakdag ook de mogelijkheid voor de jeugd om kennis te maken met schaakclub Aartswoud.

Er waren diverse activiteiten die gedaan konden worden, de allerkleinste kinderen hebben zich vermaakt met het kleuren van schaakkleurplaten, limonade drinken en een snoepje te eten. Terwijl de wat oudere kinderen een echt partijtje speelden tegen Toine, David, Rowan, Rob Bijpost of Herman van Bleisem.

Herman van Bleisem werd helemaal vrolijk van het spelletje ‘Raindrop Chess’ wat er lag om uit te proberen en voor hem nog onbekend was. Daarnaast was er de mogelijkheid diagrammen uit de stappenmethode op te lossen. Met wat uitleg erbij lukte het al aardig om de veilige route te kiezen om schaak te geven.

Rond de klok van kwart voor 12 startte Toine Molenaar met een simultaan tegen vijf kinderen, variërende in de leeftijd van vijf tot elf jaar. Dat simultaan geven ook een kunst is, bleek nadat Toine een schaakje gemist had van Julia, gelukkig was ze vergevingsgezind en mocht hij een andere zet doen.

Het was erg leuk om te zien hoe geconcentreerd de jonge schakers bleven zitten en speelden tegen Toine. Toine gaf op zijn beurt af en toe tips en advies en na een half uurtje spelen kon hij vijf overwinningen op zijn naam schrijven. Robin werd gekozen als beste tegenspeler en hij mocht als eerste een leuke Donald Duck pocket uitkiezen.

 

Sophia werd tweede en Julia derde en mochten net als Alexia en Thijmen een Donald Duck pocket mee naar huis nemen.

Als laatste was er nog de uitslag van ‘Raad het aantal schaakstukken in de vaas’ en die werd gewonnen door Ruben! Er bleken 92 schaakstukken in de vaas te zitten, Ruben kwam met 100 het dichtstbij en hij mocht als eerste een mooie schaaksleutelhanger uitkiezen.

Ook alle andere kinderen die geweest waren mochten nog een schaaksleutelhanger uitkiezen en toen was het uurtje alweer voorbij! Robin, Julia en Sophia zullen we zeker terug zien op de eerste jeugdavond op vrijdag 2 november! We hebben er zin in om te starten en zijn blij dat de eerste aanmeldingen binnen zijn, ook via de jeugdsportpas hebben we een aantal aanmeldingen ontvangen!

We hopen alle jeugdige schakers vrijdag 2 november weer te zien!

Stormschaaktoernooi!

Posted by Jessica Stratmann-Koning on oktober 14, 2018
5

Op de warmste 13 oktober ooit vond het eerste stormschaaktoernooi van schaakclub Aartswoud plaats. Ondanks het warme weer werden er wel stormachtige partijen gespeeld en kozen veel schakers toch voor een middagje schaken in plaats van een middagje strand. Ook zaterdagochtend kwamen er nog aanmeldingen binnen, waardoor we uiteindelijk met 52 schakers begonnen.

De eerste deelnemers waren al ruim op tijd aanwezig en konden vast wat schaken of een kopje koffie nemen. Veel bekende gezichten en schakers uit de omgeving hadden zich aangemeld, ook vanuit Zwolle, Leeuwarden en Groningen wisten schakers het toernooi te vinden. Dimitri Reinderman was een halte te ver uitgestapt en moest even worden opgehaald door Rob Bijpost en Jan Stapel en kwam even na half twee aan bij Café Huis van Egmond.

Na het welkomstwoordje van Herman van Bleisem en uitleg van de wedstrijdregels door Sernin van de Krol, de wedstrijdleider voor deze dag, konden de deelnemers van start gaan met de eerste ronde! De indeling van de eerste vierkamp werd op basis van een Zwitsers systeem gedaan en daardoor kon het schaakniveau in de eerste vierkamp nogal uiteenlopen.

De volgende rondes werd er ingedeeld op basis van de behaalde punten in de voorgaande partijen en naarmate het toernooi vorderde kwam je steeds meer terecht tegen schakers van gelijk sterkte. Alhoewel het met vier grootmeesters, drie IM’s en een deelnemersveld waar de helft een rating boven de 1900 had, een sterk bezet toernooi was!

Het leverde een paar mooie resultaten voor de Aartswouders zelf op, Michael Lie wist te winnen van Dimitri Reinderman in de eerste ronde en speelde de tweede ronde remise tegen Alexander Dgebuadze. Bob Klein versloeg Manuel Bosboom eveneens in de eerste ronde en Marc Helder pakte een winstpunt af van Lucas van Foreest in de tweede ronde.

Tussendoor waren er lekker hapjes voor de deelnemers, verzorgd door café-eigenaren Louis & Ella. Daarnaast had Louis er deze dag voor gezorgd dat er diverse snacks, soep en broodjes te krijg waren.

Aartswouders Jan Stapel, Lukas Boots, Toine Molenaar, Rowan Louter, Jan Kuin, Paul Grolman en Jeroen Bakker hadden deze dag een ding gemeenschappelijk, ze moesten allemaal een winstpunt afstaan aan het beste meisje/vrouw van de dag, Machteld van Foreest. Toine kon echter in de laatste vierkamp revanche nemen en wist toen wel te winnen! Beste jeugdspeler werd ze niet, dat was Romayn Brandsma van Purmerend die een heel goed toernooi speelde.

Startende met 8 minuten op de klok per persoon, kon er nog relatief rustig geschaakt worden. De partijen werden echter steeds korter en de snelheid van spelen moest steeds meer worden opgevoerd! Na de vierkamp van 8 minuten per persoon per partij, volgde nog 7 minuten, 6 minuten, 5 minuten, 3 minuten en de finale vierkamp van 1 minuut plus 1 seconde per persoon per partij. De stukken zijn mij niet om de oren gevlogen en de eerste vijf vierkampen was er ook zeker nog de tijd om een leuke schaakpartij te spelen. Ook dan blijft het belangrijk stukken te ontwikkelen en te rokeren, zoals Jan Stapel altijd verteld; en hij op zijn beurt op het rokeren werd gewezen door Machteld. Ook altijd blijven opletten of je koning niet schaak staat, aangezien de partij dan geclaimd mag worden en ik zelf zo in ieder geval één partij verloren heb. De laatste vierkamp hoorde je vooral het slaan op de klokken!

Voor Bob Klein was het een goed besluit om zaterdagochtend zich toch aan te melden voor het toernooi, want hij scoorde de meeste punten van alle Aartswouders en behaalde daarmee een mooie 12e plaats! Het lijkt wel of de Aartswouders geoefende “bullet” spelers zijn, want in de laatste vierkampen werden Toine Molenaar, Rowan Louter, Jan Stapel, Ron van Putten en Suzanne Glas winnaars van hun groep (respectievelijk groep 5, 10, 11 en 13) en vielen daarmee in de prijzen!

Ook waren er veel schakers die even langs kwamen om te kijken, zowel van de eigen club diverse schakers gezien als van andere clubs. Tussen de vierkampen door was er dan ook genoeg tijd om even een praatje te maken en een drankje te halen of even buiten te genieten van het mooie weer. Tijdens de partijen was het toch wel relatief rustig en waren de meeste schakers echt geconcentreerd bezig met een potje schaken.

Na vijf rondes vierkampen werd de stand opgemaakt en werden de deelnemers in de laatste vierkamp ingedeeld voor de prijzen. In de eerste groep streden Manuel Bosboom, Lucas van Foreest, Hing Ting Lai en Alexander Dgebuadze voor de eerste plaats. Manuel Bosboom had een gewonnen stelling en dacht een aanval op de koning te doen, echter bleek toen dat de stukken van Lucas van Foreest niet in de juiste beginopstelling waren opgezet. Doordat er al meer dan tien zetten gespeeld waren moest de wedstrijdleider besluiten dat er niet meer geclaimd kon worden en dat er met de huidige stelling verder moest worden gespeeld. Hierdoor verloor Manuel Bosboom een stuk en zag de winst aan zich voorbij gaan. Hing Ting Lai bleek de beste snelschaker te zijn bij de laatste vierkamp, waar gespeeld werd met slechts 1 minuut op de klok en een increment van 1 seconden en mag zich de eerste toernooiwinnaar noemen van het stormschaaktoernooi! De uitslagen van de eerste vijf vierkampen zijn hier te vinden en de uitslag van de laatste vierkamp hier.

Wij als toernooiorganisatie kijken terug op een geslaagd toernooi en hopen jullie volgend jaar weer te zien!

Meer foto’s volgen later!

 

 

Onderstaande stukje is geschreven door de wedstrijdleider van de extern spelende club!

Aartswoud – Het Spaarne 4-4

Drie weken geleden (15 september), op bezoek in Hoogwoud…. altijd lastig om daar te spelen tegen schaakvereniging Aartswoud, om onverklaarbare redenen, want het dorpje ligt rustiek in het Noordhollandse landschap. Het café is gemoedelijk, de speellocatie perfect en de sfeer aangenaam. Toch, als wij van het Spaarne komen spelen, trekken donkere wolken zich samen. Precies boven Hoogwoud, zo rond 16.00. Althans voor de Spaarnespelers die hun gelijke of betere stellingen proberen om te zetten in kostbare punten. De laatste jaren gingen de wedstrijden allemaal verloren….ofschoon keer op keer het er op leek dat het Spaarne met de volle buit zou terug keren naar Haarlem. Maar na het uitbarsten van de donderwolken spoelden de punten aan bij de Aartswoutse kant van de speeltafels.

Dus …. deze keer hadden we ons gewapend. Al reeds bij aankomst was de instelling strijdlustig, de temperatuur daalde als het ware een paar graden en we maakte ons breed. De ons gratis aangeboden koppen koffie, tijdens de eerste zetten, werden door ons nog wel geaccepteerd (we blijven tenslotte Hollanders) maar daarna verhardden onze gezichten. Gefocust op een goed resultaat!

In eerste instantie richtten wij ons op het eerste bord…. onze steun en toeverlaat Colleen Otten die al menig belangrijk punt binnenbracht. Haar motivatie is belangrijk bij het begin van de partij en vaak af te lezen aan haar eerste zetten…. en die waren 1. e3 gevolgd door 1. Pf3… Mmmm, dacht uw verslaggever (maar die speelt ook niet aan het eerste bord.. sterker… helemaal niet in het 1e team). Colleens openingskeus had als doel tegenstander Marc Helder te dwingen tot positioneel spel. Marc, de topman van Aartswoud, was niet onder de indruk… maar wel verrast. Marc staat bekend als rekenwonder, aanvaller en tactisch zeer sterke speler. En hoewel Colleen een kleine individuele plusscore tegen hem heeft, gaf ze na de eerste zetten haar witte voordeel weg. In mijn ogen gebeurde er daarna niet veel, alhoewel Colleen aangaf dat er allerlei vileine grapjes in de stelling verweven zaten. Marc was zich hiervan blijkbaar bewust en de vrede werd snel getekend.

Onze nieuwe man in het eerste team, Paul Ruber, is een oude bekende in onze club. Door werkdrukte op eigen verzoek lange tijd niet opgenomen in de gelederen van het eerste team en lange tijd uitkomend op het eerste bord van het tweede team. Maar toen Paul met pensioen ging, zag hij het wel zitten om op de zaterdagmiddag een aangename partij schaak te spelen, uitgerust en wel. Absoluut een versterking in ons team en de verwachtingen waren hooggespannen: op bord 4 tegen Jean-Paul Ory (1943). Wel met zwart. Het werd een voorzichtige partij waarbij beide spelers geen risico’s namen. Ook hier was remise snel gemaakt. Dus: hoezo waren wij met het mes tussen de tanden afgereisd naar Hoogwoud? De vredespijp zat blijkbaar ook in onze broekzakken.

Wel was op de andere borden de vlam in de pan geslagen. Te beginnen met tovenaar Arp op bord 6, met zwart tegen Yvo Veenis (1871). Na de opening (geen idee welke) stond Frans beter. Meer ruimte, aantoonbare zwakte gecreëerd in de witte verdedigingslinie. Maar het moment naderde dat Frans materiaal moest gaan offeren om de witte verdediging uit elkaar te slaan. Een dubbel pionoffer was voldoende. Daaruit ontstond een voor Frans gunstige materiaalverhouding: dame tegen toren en paard. Vervelend was wel dat wit een vesting kon opbouwen die onneembaar was voor de dame van Frans. Frans vroeg aan de teamleiding of het remise mocht worden, maar uw teamchef voelde, strijdlustig als hij immer is ingesteld, plotseling weer het mes tussen zijn tanden zitten. Nee, was het antwoord, modder nog maar wat door, Frans!

Als de witte koning in het centrum was gebleven was remise onvermijdelijk geweest, maar de witspeler permitteerde zich een koningswandel achter zijn grachtengordel, en een gezocht verborgen bruggetje bracht verlichting voor het Spaarnekamp. Frans kwam binnen, ten koste van een belangrijke pion, waardoor de verdediging instortte… het Spaarne op voorsprong!

Spannend was het ook bij Loek Veenendaal op bord 3. Met wit tegen Jeroen Bakker (1971). De opening was een Spanjaard waarin Jeroen een oude Berlijnse variant uitprobeerde. Lange tijd stond Loek een tikkeltje beter, maar het begeerde punt kwam niet in beeld en dus remise.

Bij Aad de Bruijn tegen Rowan Louter (1691) gebeurde veel opzienbarends. Aad bracht met energiek spel zijn witte stukken richting de zwarte koning. Zag er indrukwekkend uit, duidelijk was dat wit het initiatief had. Zwart gebruikte veel tijd en bracht zijn zwarte paard van b8 met veel sprongen over naar veld g8 waar het de verdediging voldoende steun gaf. Aad hinkte op twee gedachten … of koningsaanval, of de b-lijn openen. Toen Aad besloot koningsaanval door te zetten had ie al teveel zetten geïnvesteerd in de optie “b-lijn open”, waardoor de partij kantelde. Rowan kreeg kansen en had deze moeten benutten maar achter het bord was het te moeilijk. Hij bood remise aan wat door Aad wijselijk werd aanvaard.

De vier zat in de klok en de donderwolken lieten ditmaal langer op zich wachten, of toch niet? We konden nog steeds bogen op een voorsprong. Achtstebordspeler Fer Mesman speelde met zwart tegen een verrassend sterke Toine Molenaar (1801). In een Caro-Kann kreeg Fer, die de lange rokade speelde, de getrapte variant (eigen woordkeuze voor wie gaat zoeken) – c3, c4 – tegen zich. De hele partij moest Fer op zoek naar zetten om de strijd gaande te houden. En uw teamleider zag dat die dekselse Molenaar telkens nieuwe dreigingen afvuurde op onze Spaarnespeler. Geen houden meer aan en een verdiende overwinning voor Molenaar. Direct na afloop deed uw teamleider, opportunist als ik ben, een transferaanbod. Maar Toine weigerde.

Stand weer gelijk…. om gek van te worden.

Gelukkig … geheel rustig achter het bord, een rots in de branding: Sander Schilthuizen met wit. Tegenstander Pascal Zijlstra (1824) had hem twee seizoenen terug na zes uur spelen pardoes mat gezet midden op het bord. Dat was verleden tijd, maar niet vergeten. Na een interessante opening, met een dubieus Benko-achtig pionoffer van Sanders kant (niet geaccepteerd) ontstond een stelling met hangende pionnen op de damevleugel, waar een oordeel moeilijk over te vellen was, kwam er toch een klein voordeeltje voor wit op het bord. Sander moest op dit moment een plan verzinnen om het voordeel vast te houden. Tegenstander Zijlstra snoepte pardoes een pion in passieve stand. Aan San de taak het surplus aan actieve stukken en het bezit van een open a-lijn te verzilveren. De meningen over de methodiek, de ontstane kansen en de nauwkeurigheid waren verdeeld. Juist toen San concludeerde dat er niet meer in zat dan zetherhaling, en de zwartspeler in tijdnood was geraakt, beging Pascal een blunder met stukverlies als resultaat. Het resterende eindspel was niet al te moeilijk meer. Punt binnen voor Het Spaarne en de leiding gepakt: 3-4!

Dan bleef bord 2 over. Leo Littel vs Wilko van der Gracht (2002). Hier ging het dan gebeuren. Lag winst in het verschiet? Een halfje was voldoende. Na vijf uur spelen waren er slechts een paar pionnen en een stuk geruild. Zeker: Leo had een hangende pion op d6 en wat minder ruimte maar daarentegen toch ruimte genoeg om d6 te verdedigen. D6. Dat was het sleutelveld. Wilko schoof traag met zijn stukken, beetje naar links, beetje naar rechts. Veel gebeurde er niet, alles draaide om die zwakte op d6. Leo schoof met zijn dame en toren, gevaarlijk, omdat ie dan de dekking losliet… jawel van d6.

Dat had hij niet moeten doen. Wilko kwam binnen zonder kloppen en won. Eindstand 4-4. Terecht misschien, en zonder het donderwolkenscenario dat Het Spaarne de afgelopen jaren fataal werd. Sympathieke tegenstanders, sympathieke speelplek. See you next year! Perhaps. Als Het Spaarne noch Aartswoud degradeert of promoveert.

Schaakgroet, Paul Neering

Afgelopen zaterdag 6 oktober maakte het tweede team zijn debuut in de KNSB competitie, in de vijfde klasse, tegen Bergen. Vanaf dit jaar is het mogelijk voor iedereen om ook op zaterdag te spelen. Het eerste team speelde zijn tweede wedstrijd uit in Zoetermeer tegen Botvinnik.

De voorspellingen van de wedstrijdleider zijn helaas niet uitgekomen en beide teams verloren met een score van 2,5 punt-5,5 punt, alle onderlinge scores zijn hier (eerste team) en hier (tweede team) te vinden.

Het tweede team speelde deze week met de invallers Erik van Tooren en Herman van Bleisem.  Herman had een agressief spelende tegenstander en dat beviel Herman niets. Helaas blunderde hij in een later stadium zijn dame en hiermee was het tweede verlies een feit.

Toine had al eerder moeten opgeven nadat hij slecht uit de opening kwam en daarmee er slechter voor stond in het eindspel. Ook Toine baalde van zijn tegenstanders keuze voor het Frans als opening.

Lukas Boots speelde relatief snel en na niet al te lang gespeeld te hebben waren de meeste stukken al afgeruild en had hij één pion meer (met nog beide de torens, Lukas zijn paard en de tegenstander een loper). Het remiseaanbod van de tegenstander werd meerdere keren afgewezen. Lukas speelde stug verder, na de afruil van paard/loper, beide een toren minder en nog een paar pionnen eraf, wist Lukas zijn voordeel van de pion te behouden en moest de tegenstander zijn verlies nemen! Mooi gespeeld!

David Verweij was niet helemaal fit, maar speelde ondanks dat een goede partij. Vrijdag moest hij nog zijn meerdere erkennen in JP Ory, ondanks zijn betere stelling, zaterdag compenseerde hij dat door de fout van zijn tegenstander af te straffen en de partij te winnen!

Zijn vader, Michel, had daar meer moeite mee en na een mat in drie gemist te hebben, raakte hij later het verkeerde stuk aan. Hierdoor waren de kansen op remise verkeken en verloor hij de partij.

Ik zelf speelde vrijwillig Frans met zwart en had een leuke partij, waarbij mijn tegenstander het initiatief had, maar niet wist hoe hij dit om moest zetten in een duidelijk voordeel en ik uiteindelijk wat meer ruimte kreeg om te spelen. In het eindspel stond alles nog gelijk en was er sprake van een echte remise stelling, de tegenstander nam helaas geen remise aan en speelde door. Uiteindelijk ging ik de mist in en speelde een verkeerde zet me de koning waardoor hij de winst kon pakken.

Rik van Ingen verloor zijn partij, ondanks dat hij in zijn favoriete spel zat, het Siciliaans. En Erik zorgde voor het laatste halve puntje met een remise op bord een.

Het eerste team had uiteraard hoge verwachtingen van invaller Jan Stapel, echter werden deze niet waar gemaakt. We moeten raden wat er is gebeurt, maar dat zal Jan vast zelf kunnen verduidelijken aankomende vrijdag.

Wilko van der Gracht wist wel een winstpunt te scoren na een stukoffer en behoud daarmee een perfecte score extern in de KNSB. Marc Helder moest na het verlies tegen Rob van den Heuvel in de NHSB competitie ook deze keer genoegen nemen met verlies tegen Wouter Bik (1867) die erg sterk bleek te spelen.

Pascal had een mooie ontsnapping, na een stukoffer bleef er een randpion en een loper over van zijn tegenstander. Pascal had genoeg tijd om met zijn koning naar de hoek te lopen en het werd remise, doordat de loper het promotieveld niet kon beschermen.

Rowan had het onderweg in de auto zwaar te verduren met de spelers van het eerste team, zondagochtend wordt hij om acht uur verwacht om in Groningen te spelen. Welke wedstrijd dat wordt weet hij nog niet! In het gewonnen eindspel vergat hij zijn koning te betrekken en zag daarmee de winst aan zijn neus voorbij gaan.

De andere halve punten werden gescoord door Paul Grolman en Jeroen Bakker, die beide remise speelden. Tobias Hendriks verloor zijn partij.

De volgende KNSB wedstrijden zijn 3 november en beide teams spelen dan thuis! Ze/we kunnen wel wat support gebruiken, dus mocht het je leuk vinden om te komen kijken, dan ben je van harte welkom. De wedstrijden beginnen om 13 uur. Het eerste team neemt het op tegen De Waagtoren 3 en het tweede team gaat zijn geluk beproeven tegen Caissa 5.

Daarnaast verwachten we iedereen natuurlijk aankomende zaterdag te zien als deelnemer tijdens het eerste stormschaaktoernooi van Aartswoud! Mocht je je nog niet hebben aangemeld kun je dat hier nog doen! En wil je dan toch écht niet spelen, dan ben je ook als toeschouwer van harte welkom! De organisatie draagt die dag rood, zodat we goed herkenbaar zijn voor de deelnemers, dus sowieso de moeite waard om te zien hoe Marc dat staat.